00:00 / 00:00
Kilka minut czytania
4 grudnia 2020
Każdy z nas ma wiele kryzysowych sytuacji, impasów, nie tylko twórczych. To wyjątkowa okazja do odkrycia oraz wypróbowania technik pracy w kryzysie.
Wielokrotnie traciłam a potem odnajdywałam sens życia, odzyskiwałam radość i satysfakcję. Przechodziłam przez sytuacje kryzysowe, a kiedy już sobie z nimi poradziłam, pomagałam innym radzić sobie z trudnościami i wykorzystać je do zbudowania nowej, lepszej rzeczywistości.
Z życiowym kryzysem nie musisz zostać sam. Masz wiele możliwości wsparcia, po które w każdej chwili możesz sięgnąć, dopasowując je do swoich potrzeb, zapatrywań i preferencji. Ważne jednak, żebyś zawsze wybierał świadomie. Wizyta u terapeuty lub coacha , który zawodowo zajmuje się pomaganiem, jest mądrym rozwiązaniem, umożliwia bowiem szybsze zapanowanie nad objawami. Zwiększa szanse na przetrwanie kryzysu lub przekucie go w pozytywną zmianę w życiu.
Coaching kryzysowy to na razie bardzo rzadka specjalizacja, wymagająca bardzo dobrego przygotowania psychologicznego, coachingowego, pogłębionej wiedzy nt. psychologii kryzysu i interwencji kryzysowej.
Jeżeli chcesz się ze mną skontaktować w sprawie superwizji coachingowej, warsztatów i szkoleń, proszę napisz do mnie. Proszę o kontakt mailowy także w sprawie indywidualnych sesji coachingowych oraz superwizji: indywidualnej lub grupowej.
Lubię wrażliwych mężczyzn. Podoba mi się samo połączenie słów: wrażliwy mężczyzna. Człowiek w męskim ciele. Robię w ludziach. Znam wiele kobiet, ale to mężczyznami w swojej pracy otaczam się najczęściej. Są interesującymi rozmówcami. Mogę z nimi prowadzić długie i głębokie rozmowy. Mogę z nimi się konfrontować w różnych sprawach. Bo jak powszechnie
Zbliża się Nowy Rok. Chcesz pewnie znów porwać się na coś, co sprawi, że nadchodzący rok okaże się wyjątkowy. Chcesz się czegoś pozbyć albo wdrożyć nowe nawyki. A może właśnie – całkiem jak ja – kończysz pisać książkę.Fantastycznie. Jesteś podekscytowany. Włączasz swoją ulubioną, pełną energii piosenkę. Do dzieła! Uważaj jednak, bo aż 92
W mojej walizce było kiedyś dużo cudzych rzeczy. Była tak ciężka, że nawet nie czułam jej ciężaru. Kiedy ją w końcu otworzyłam, zaczęłam wyjmować ze środka różne śmieci. Były tam stare ubrania, podarte zdjęcia, skarpetki bez pary, zniszczone buty i zeszyty zapisane marzeniami. Zdumiałam się: nie było niczego, co przydałoby mi się
czytaj
Facebook
Twitter
Apple podcast
spotify
Google podcast
Home